Jeroen Hermkens studeerde aan kunstacademies in Utrecht en Parijs. Degenen die geconfronteerd werden met zijn werk waren onder de indruk van de kracht van zijn expressie, zijn resolute penseelstreken en zijn subtiele kleurgebruik. Hermkens legt uit waarom er geen personen te zien zijn op zijn schilderijen: 'Ik proberen de wereld af te beelden zoals het geschapen en bewoond is door mensen. Maar deze mensen in deze mensen in de taferelen laten voorkomen, zou het anecdotische maken en de invloed reduceren. Mijn werk is expressief; Ik creëer mijn eigen werkelijkheid.'

In 1996 werd Hermkens' werk beloond met de Nederlandse prijs voor grafisch werk.